ثوخر

«لغت نامه دهخدا»

[ثُ رَ] (اِخ) پدر اوتانَ پارسی از دوستان داریوش که به وی در کشتن گئوماتای مغ مدد کرد.(1)
(1) - ایران باستان ج1 ص534.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر