ثوع

«لغت نامه دهخدا»

[ثُ وَ] (ع اِ) درختی است کوهی، بلند پیوسته سبز و ساقش سطبر و خوشه های آن ببطم ماند و بکاری نیاید.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر