ثوم بری

«لغت نامه دهخدا»

[مِ بَرْ ری](1) (ترکیب وصفی، اِ مرکب) موسیر. سیر صحرائی. ثوم الکلب. ثوم الحیه.(2) مَطر قال. (ابن البیطار). اسقوردیون. شقردیون. (ابن البیطار). رجوع به ثوم الحبه شود.
.muidrocs muircueT .noidrocS - (1)
(2) - Ophioscorodon.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر