«لغت نامه دهخدا»
[ثُوْ وَ] (ع اِ) قماش خانه. || جامهء گروهه که بالای میخ بندند و بر آن مشک شیر بجنبانند، تا مشک دریده و پاره نگردد. || پشته که از سنگ و گل سازند بجهت علامت. || زیرانداز مشک که وقت جنباندن زیر آن افکنند تا به خاک آلوده نگردد. جِ ثَویِّ.