«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (ع اِ) بز کوهی نر.(1) || گاو کوهی نر. || نوعی از کاو دشتی. نمش. ج، ثیاتل. || مرد فربه که در وی گمان خیر دارند. || عنین. (1) - Bubale.
