«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ رَ] (ع ص، اِ) نعت مفعولی از مصدر استدراک. ارادهء تدارک مافات شده به چیزی. جبران شده. تدارک شده. || غلط گرفته شده. (یادداشت مرحوم دهخدا). || رفع توهم شده. || ذیلی بر کتاب یا رساله یا مقاله که در آن برخی نکات شرح شود. || در فن استیفاء عبارت بود از تفاوتی که به هنگام مقابلهء نسخهء مشرف با نسخهء عامل بر اثر فوت یا غیبت کسی که محصول یا مزروعی باید عاید وی گردد، حاصل میگردیده است. و به عبارت دیگر چون کسی که باید از محصول یا مزروع بهره مند گردد در میان نبوده آنچه به وی تعلق می گرفته صرفهء پرداخت کننده می گردیده است و این بظاهر مستدرک نامیده می شده است. (تعلیقات نفثه المصدور چ یزدگردی ص544). || عاید. - مستدرک شدن؛ عاید شدن. به مقام وصول رسیدن. رسیدن : غلات و خضریات در نوروز مستدرک و رسیده میشود. (تاریخ قم ص145). و رجوع به استدراک شود.