«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ قِ] (ع ص) نعت فاعلی از استرقاع. جامهء درپی خواه شونده. (منتهی الارب). جامه که موقع وصله کردن آن رسیده باشد. (اقرب الموارد). رجوع به استرقاع شود.