«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ] (ع ص) مستقصٍ. نعت فاعلی از استقصاء. کوشش تمام کننده و به نهایت چیزی رسنده. (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد). رجوع به استقصاء شود.
