مستکبرین

«لغت نامه دهخدا»

[مُ تَ بِ] (ع ص، اِ) جِ مستکبر (در حالت نصبی و جری) :مستکبرین به سامراً تهجرون. (قرآن 23/67). انه لایحب المستکبرین. (قرآن 6/23). رجوع به مستکبر شود.