«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ] (ع ص) مستملٍ. نعت فاعلی از استملاء. املاء پرسنده. و املاء خواهنده. (از منتهی الارب) (اقرب الموارد). رجوع به استملاء شود.
