«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ هِ] (ع ص) آب رونده در زمین. (از منتهی الارب). || فراخ شونده. || گیرندهء زمین محکم برای جاری کردن نهر. (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد). رجوع به استنهار شود.