«لغت نامه دهخدا»
[مَ] (ع ص، اِ) جِ مستوره. رجوع به مستوره شود. - تاج المستورات؛ تاج خانمهای پردگی پارسا، و آن لقبی است که به شاهزاده خانمها می دادند. (از ناظم الاطباء).