«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ شِ رَ] (ع ص) تأنیث مستوشر. زنی که تیز و تنک کردن خواهد دندان را تا کم سن نماید. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). و رجوع به استئشار شود.
