«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ لِ دَ] (ع ص) تأنیث مستولد. رجوع به مستولد شود. || در اصطلاح فقهی، زنی که فرزندی بزاید خواه به ملک «نکاح» باشد یا به ملک «یمین». (از تعریفات جرجانی).