«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ تِ] (ع ص) رسوا و بی باک. (از منتهی الارب). کسی که به هتک حرمت خویش اهمیت ندهد. (اقرب الموارد). و رجوع به استهتاک شود.
