مستیهر

«لغت نامه دهخدا»

[مُ تَ هِ] (ع ص) ادامه دهنده کاری را. || آنکه عقل و خرد او زایل شده باشد. (از اقرب الموارد). || یقین کننده. مستوهر. (از اقرب الموارد) (از منتهی الارب). || تبدیل کننده و عوض کننده. (از اقرب الموارد). و رجوع به استیهار شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر