«لغت نامه دهخدا»
[مُ جَ هِ رْ رَ] (ع ص) تأنیث مسجهر. رجوع به مسجهر و اسجهرار شود. || سحابه مسجهره؛ ابر درخشان آب. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد).
