«لغت نامه دهخدا»
[مُ سَحْ حَ] (ع ص) نعت مفعولی از تسحیج. رجوع به تسحیج شود. || چیزی که پوست آن را کنده باشند. (از اقرب الموارد). || خر بسیار گزیده و خراشیده شده. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد).