«لغت نامه دهخدا»
[مَ رَ] (ع ص) تأنیث مسحور. رجوع به مسحور و سحر شود. || عنز مسحوره؛ کم شیر. || أرض مسحوره، که در آن گیاه نباشد. (از اقرب الموارد).
