«لغت نامه دهخدا»
[مَ سَرْ رَ] (ع مص) سرور. (منتهی الارب). شاد کردن کسی را. (از اقرب الموارد). شادمانه کردن. (المصادر زوزنی) (تاج المصادر بیهقی) (دهار). مسرت. و رجوع به سرور و مسرت شود. || (اِمص) شادمانی و شادی. (دهار).