«لغت نامه دهخدا»
[مَ] (اِخ) ابن علی بن احمدبن عباس صوانی بیهقی، مکنی به ابوالمحاسن و ملقب به فخرالزمان. ادیب و مفسر و شاعر قرن ششم هجری و متوفی به سال 544 ه .ق. او راست: تفسیر القرآن. شرح الحماسه. صیقل الالباب، در اصول. التذکره، در چهار جلد. التنقیح، در اصول فقه. نفثه المصدور. التوابع و اللوامع، در اصول. (از الاعلام زرکلی ج8 ص113 و از کشف الظنون).