مسقمه

«لغت نامه دهخدا»

[مَ قَ مَ] (ع ص) أرض مسقمه؛ زمین که در آن سقم و بیماری فراوان باشد. (از اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر