مسکوت

«لغت نامه دهخدا»

[مَ] (ع ص) کسی که دچار بیماری سکته شده باشد. (از اقرب الموارد) (ذخیرهء خوارزمشاهی). سکته زده. مبتلی به بیماری سکته. || ساکت شده و خاموش شده. (ناظم الاطباء).
- مسکوت عنه؛ چیزی که سزاوار خاموشی بود، و نگفتنی. (ناظم الاطباء).
- مسکوت گذاشتن مطلبی؛ از آن سخن نگفتن. نخواستن که مطرح شود.