«لغت نامه دهخدا»
[مِ] (ص نسبی) منسوب به مسک و معاملهء آن. (از الانساب سمعانی). || مشکی. سیاه. برنگ مشک: ولها [ لقراصیا ] ثمرشبیه بالعنب مدور یتدلی من شی شبیه بالخیوط الخضر... و لونه یکون أولا أحمر ثُم یکون مسکیا و منه مایکون أسود. (ابن البیطار).