مسلب

«لغت نامه دهخدا»

[مُ لِ] (ع ص) ناقه و زن بچه مرده یا ناتمام افکنده. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). مُسلّب. (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). و رجوع به مُسَلِّب شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر