مسلم

«لغت نامه دهخدا»

[مُ لِ] (اِخ) ابن عقیل بن ابی طالب بن عبدالمطلب بن هاشم، مقتول به سال 60 ه .ق. از اجلهء بنی هاشم و کسی است که سیدالشهداء او را به لقب ثقه ملقب فرموده. وی صاحب رأی و علم و شجاعت بوده و در مکه اقامت داشت. چون مردم کوفه اطاعت خود را نسبت به امام حسین (ع) اعلام داشتند، حسین بن علی(ع) او را روانهء کوفه ساخت که به نام آن حضرت از اهالی کوفه بیعت بگیرد و او از قریب 18000 تن بیعت گرفت، اما یزید، عبیداللهبن زیاد را به حکومت کوفه فرستاد و عبیدالله مردم را از بیعت حسین (ع) منع و آنان را متفرق کرد و مسلم را به شهادت رساند. مسلم شوی رقیه دختر حضرت علی (ع) است که مادرش کلبیه بود. (از اعلام زرکلی و یادداشت مرحوم دهخدا).