«لغت نامه دهخدا»
[مُ سَ م مَهْ] (ع ص) عقل رفته: رجل مسمه العقل؛ مرد عقل رفته. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء) (آنندراج).
