«لغت نامه دهخدا»
[مُ سَ طَ] (ع ص) سست رو ناتوان که در رفتار به افتادن نزدیک باشد. کسی که سر را به نشیب و فراز کند. پیچ پیچان رونده که حفظ نفس خود نتواند. || بزرگ شکم. || مضطرب خلقت. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد).