«لغت نامه دهخدا»
[مِسْ کُلْ عَبْ با] (ع اِ مرکب) رعی الابل. رعی الایل. (از تحفهء حکیم مؤمن) (از تذکرهء ضریر انطاکی). و رجوع به رعی الابل و رعی الایل شود. || بعضی گویند دوای معروفی است که بیونانی نُوارِس نامند. (یادداشت مرحوم دهخدا).