«لغت نامه دهخدا»
[مُ سَوْ وِ] (ع ص) اغواکننده. فریبنده. بی راه کننده. (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد). ج، مسولین : و آنچه کرده است از سر تعجیل بوده است به وسوسهء شیطان مسوّل، و توهّم نفس امارهء مخیل. (سندبادنامه ص 100).