«لغت نامه دهخدا»
[مَ هَ فَ] (ع ص) تشنگی آور. (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء): طعام مسهفه؛ طعامی که تشنگی آرد و آب بسیار خوراند. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).