مسیح

«لغت نامه دهخدا»

[مَ] (اِخ) مسیح کاشانی. رکن الدین مسعودبن نظام الدین علی. از شعرای دورهء صفوی است و اجدادش از شیراز به کاشان رفته اند. این شعر از اوست:
گر فلک یک صبحدم با من گران باشد سرش
شام بیرون میروم چون آفتاب از کشورش.
(از آتشکدهء آذر ص259) (ریاض العارفین).