«لغت نامه دهخدا»
[مَ] (اِخ) ابن ابراهیم، مشهور به ابن ابی البقاء و ابن عطار. طبیب نصرانی که مولدش بغداد است و در زمان الناصر لدین الله خلیفهء عباسی می زیسته است. (تاریخ الحکماء قفطی).