مسین

«لغت نامه دهخدا»

[مِ] (ص نسبی) (از: مس + ین، پسوند نسبت) از مس. از جنس مس. ساخته شده از مس. (ناظم الاطباء). مسی. مسینه. و رجوع به مسی و مسینه شود :
زر ندیدستی که بی قیمت شود
چون بینداییش با چیزی مسین.
ناصرخسرو.
ستوری مسین دید در پیکرش
یکی رخنه با کالبد درخورش.نظامی.
|| به رنگ مس. مسی رنگ.