«لغت نامه دهخدا»
[مُ شادْ دَ] (ع مص) سختی نمودن در چیزی. (منتهی الارب) (آنندراج). با کسی سخت فراگرفتن. (تاج المصادر بیهقی). منه: لن یشاد الدین احد الا غَلبهُ. (منتهی الارب). || زور آزمودن و غلبه کردن. (از اقرب الموارد).