«لغت نامه دهخدا»
[مُ وِ] (ع ص) ماء مشاوس؛ آب کم که از باعث کمی یا دورتکی چاه به نظر نیاید. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد): ادلیت دلوی فی صری مشاوس. (از اقرب الموارد).