«لغت نامه دهخدا»
[مَ هَ] (ع ص) أرض مشاهه؛ زمین گوسپندناک. (منتهی الارب) (آنندراج) (از اقرب الموارد) (مهذب الاسماء). زمین گوسپندناک که در آن گوسپند بسیار بود. (ناظم الاطباء).