چراغ

«فرهنگ معین»

(چِ) [ په. ] (اِ.) آلتی که در تاریکی آن را روشن کنند و آن دارای اقسامی چند است.  ؛~ چشمک زن  نوعی چراغ راهنمایی که به طور متناوب و لحظه‌ای خاموش و روشن می‌شود.  ؛~  جادو یا ~ علاءالدین  چراغی افسانه‌ای منسوب به علاءالدین یکی از پهلوانان داستان‌های «هزارو یک شب» که به وسیله آن کارهای عجیب و سحرآمیز انجام می‌داد.