«فرهنگ معین»
(چَ زَ) (اِمصغ.) = چشمیزج. تشمیزج: دانهای است سیاه به اندازه بهدانه و آن را از گیاهی که در حجاز و سودان روید بدست آرند و در طب قدیم مستعمل بود؛ چشمک، چشام، چشوم، چشم.