حال

«فرهنگ معین»

"[ ع. ] (اِ.)
۱- کیفیت چیزی.
۲- زمان حاضر.
۳- وضعیت جسمی یا روحی انسان.
۴- در عرفان، وضعیتی که موجب صفای قلب سالک شود.  ؛~ ِ کسی را جا آوردن  کنایه از: کسی را تنبیه کردن.  ؛به هم خوردن  ~ ِ کسی  الف - تغییر حال دادن. ب - غش کردن. ج - استفراغ کردن."