حنا

«فرهنگ معین»

(حِ یا حَ) [ ع. حناء ] (اِ.) درختچه‌ای است با برگ‌هایی شبیه برگ انار که گل‌هایش سفید و خوشبو است. برگ‌های آن را آسیاب کرده و به شکل گرد در می‌آورند و برای رنگ کردن موی سر، ناخن یا دست و پا به کار می‌برند.  ؛~ی کسی رنگ نداشتن  کنایه از: از احترام و اعتنای دیگران برخوردار نبودن.