خارجه

«فرهنگ معین»

"(رِ جِ) [ ع. خارجه ] (اِ.)
۱- مؤنث خارج. (در زبان فارسی به همین صورت پذیرفته شده صرف نظر از تَأنیث آن).
۲-  خارج از مملکت، بیگانه."