«فرهنگ معین»
"(خَ وَ) [ ع. خلوه ] ۱- (مص ل.) تنها نشستن، تنهایی گزیدن. ۲- (اِمص.) تنهایی، انزوا. ۳- کم رفت و آمد، کم جمعیت."
