دم

«فرهنگ معین»

(دُ) [ په. ] (اِ.) = دنب: زایده‌ای است کم و بیش دراز که از تعدد مهره‌های استخوان در دنبالچه به وجود آمده‌است. در جانوران چهارپا به شکل دسته‌ای مو در پشت پاها آویزان است و در پرندگان به شکل پرهایی که در پایان بدن آن روییده.  ؛ ~ اسبی الف - نوعی بستن موی سر از پشت که شبیه دم اسب باشد. ب - باران شدید و مداوم.  ؛~ بر زمین زدن  کنایه از: تسلیم شدن.  ؛ ~ گاوی به دست آوردن: کنایه از: وسیله درآمد یا مقامی به دست آوردن.  ؛ ~ خروس  کنایه از: نادرستی یا دروغگویی.  ؛ با ~  خود گردو شکستن  کنایه از: نهایت شادمانی داشتن.