ذکر

«فرهنگ معین»

"(ذِ) [ ع. ]
۱- (مص م.)یاد کردن، بیان کردن.
۲- (اِمص.) یادآوری.
۳- نام، آوازه.
۴- شرح حال، ترجمه احوال.
۵- پند، موعظه.  ؛~ جمیل  یاد نیکو.  ؛ ~ خیر یاد نیکو.  ؛ ~ جلی  ذکری که صوفیان به آواز بلند ادا کنند.  ؛~ خفی  ذکری که صوفیان در دل گویند.  ؛~ مصیبت  بیان کردن مصائب ائمه به ویژه امام حسین (ع).  ؛ ~خیر کسی را گفتن  از وی به نیکی یاد کردن."