ذوق

«فرهنگ معین»

"(ذُ) [ ع. ]
۱- (مص م.) چشیدن.
۲- (اِمص.) چشایی.
۳- در فارسی نشاط، بشاشت، خوشی.
۴- علاقه و استعداد برای یادگیری.
۵- لذت.
۶- اولین مرحله از مراحل شهود.  ؛~ کسی را کور کردن  او را دلسرد و بی علاقه کردن.  ؛تو ~ زدن  الف - ناخوشایند بودن. ب - تولید نفرت کردن. ج - حال کسی را گرفتن.  ؛~ و شوق  علاقه و اشتیاق فراوان."