«فرهنگ معین»
"(فُ تُ وَّ) [ ع. فتوه ] (اِمص.) ۱- جو ا نی. ۲- جوانمردی، کرم، بخشندگی. ؛ ~نامه کتابی که در آن اصول و آداب فتوت نوشته شدهاست."