«فرهنگ معین»
"(ش) (اِ.) ۱- کنج، زاویه. ۲- هر یک از تقسیمات دستگاه موسیقی ایرانی. ۳- کنایه، حرف کنایه آمیز. ۴- کناره، لبه. ۵- جای خلوت، جای دور از مردم."