«فرهنگ معین»
(مَ) (اِمر.) جشنی بود در ایران باستان که در پنج روز آخر اسنفدارماه بر پا میشد. در این پنچ روز زنان بر مردان مسلط بودند و هر آرزویی که میکردند تحقق مییافت ؛ از این رو آن را مردگیران گفتند.