مفرد

«فرهنگ معین»

"(مُ رَ) [ ع. ] (اِ. ص.)
۱- تنها، یکه.
۲-  ساده، مجرد.
۳- جدا، جداگانه.
۴- مستقل، علی حده.
۵- بنده، فرمانبردار.
۶- دلاور، یگانه.
۷- در دستور کلمه ایست که بر یکی دلالت کند، یکی. مق  جمع. ج. مفردات."